Thanks 4 add naja

การถอยห่างจะช่วยสอนให้เราได้เรียนรู้ว่า..
ยิ่งเรายึดติด อยากได้ อยากครอบครอง
ยิ่งทำให้เราอ่อนแอและแพ้ใจตัวเอง
จงรักษาไว้..ให้มันเป็นความทรงจำดีตลอดไป

ครั้งหนึ่ง... คุณเคยปลื้ม เมื่อเขา ดีกับคุณ
ครั้งหนึ่ง... คุณเคย หัวเราะ เมื่อเขา หยอกล้อ คุณ
ครั้งหนึ่ง... คุณเคยอบอุ่น เมื่อเขา กอดคุณ
ครั้งหนึ่ง... คุณเคยอุ่นใจ เมื่อเขา ห่วงใยปกป้องคุณ
ครั้งหนึ่ง... คุณเคยอภัย เมื่อเขาทำผิด
แม้วันนี้.....คุณอาจเหงา~เศร้า เมื่อนึกถึงภาพเขากับคุณ

สักครั้งหนึ่ง... ที่คุณ สุข และ ทุกข์ เพราะ "รัก"
สักครั้งหนึ่ง...ที่คุณอาจไม่สมหวังใน "รัก"
อย่าผิดหวัง~เสียใจที่ได้ "รัก"
ดีกว่าไม่เคยได้สัมผัสความรู้สึกนี้เลย ...

ถ้าหมาแย่งแฟน

แล้วทำไม

ไม่จัดการซะล่ะ

จะให้เชิดหน้าใส่ทำไม

คนอย่างนี้

อยู่ไปก็รกโลก

ดีจัยด้วยนะ
แล้วเมื่อไหร่จะส่งรูปมาให้นี่
รอจนขึ้นคานแล้ว
ยังไม่ได้รูปเลย

อีกไม่นานเกินรอหรอกจร้า
หลังจากคืนนี้ก็ว่างแล้ว
ไม่แน่บางทีอาจจะโทรไปเช้านี้ก็ได้
ฝันดีนะ

ขอบใจน่ะสำหรับความรู้สึกดีๆ
เพื่อนก็ยังเก็บความรู้สึกดีๆ ไว้น่ะ....

แล้วจะโทรหานะ

ถ้าโดนแย่งแฟน

แล้วเทอยังคิดว่ามันเป็นเพื่อนเทออีกเหรอ

ใจถึงจัง

โสดจิงอ่ะป่าว...หลอกเราอีกเป็นไงบ้างตอนนี้ทำงานที่ไหน คิดถึงนะ

นี่ๆ ตัวเอง
เป็นโสดตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย
เตรียมตัวรับปริญญาแล้วหรือยังจ๊ะ

สวัสดีครับ สบายดีอ่ะป่่าว

ดี...
ทำมัยโสดแล้วอ่ะ

ทักทายเด้อ
บาย

ดีค่ะ
ชื่อตั๊ก
เรียน ที่สุราดเหมือนกันค่ะ

สวัสดีครับ ขอบคุณสำหรับมิตรภาพ ยินดีทีได้รู้จักครับ ...พี่พัน... ครับ

ทามงานหนักมั้ยเอ่ย? สู้ๆๆนะจร้า

ปรากฏในมหาเวสสันดรชาดก
พระเวสสันดรอันเป็นชาติสุดท้ายของการสั่งสมบารมีเพื่อการตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าในอนาคต


ชูชกเป็นพราหมณ์อยู่ในเมืองกลิงคราษฎร์ เที่ยวท่องขอทานไปทั่ว และด้วยนิสัยประหยัด มัธยัสถ์ รู้จักอดออม เงินที่ขอเขามาเก็บไว้จึงมากมายเข้าขั้นเศรษฐี ชูชกนำไปฝากเพื่อนพราหมณ์ไว้



ครั้นเมื่อกลับไปทวงถาม ปรากฎว่าเพื่อนได้ใช้เงินหมดไปแล้ว
เลยยกลูกสาวคือนางอมิตดาวัยแรกรุ่นสวยงามให้แทน





ทั้งที่ชูชกมีรูปร่างอุบาทว์อัปลักษณ์ยิ่งนัก แต่นางอมิตดาก็ขยันปรนนิบัติสามีเป็นอย่างดี นางตักน้ำ ตำข้าว หุงหาอาหาร ดูแลบ้านเรือนไม่มีขาดตกบกพร่อง ความประพฤติที่ดีเพียบพร้อมของนางอมิตดาทำให้เป็นที่สรรเสริญของบรรดา พราหมณ์ทั้งหลายในหมู่บ้านนั้น ในไม่ช้า บรรดาพราหมณ์เหล่านั้นก็พากันตำหนิติเตียนภรรยาของตนที่มิได้ประพฤติตนเป็น แม่บ้านแม่เรือนอย่าง นางอมิตดา

ทำให้พวกภรรยาพราหมณ์อิจฉาริษยามาคอยด่าทอนางอมิตดาอยู่ทุกวัน


นางอมิตดามาเล่าให้ชูชกฟัง ชูชกจึงบอกว่าต่อไปนี้นางไม่ต้องทำการงานสิ่งใด
ชูชกจะเป็นฝ่ายทำให้ทุกอย่าง นางอมิตดาจึงว่า ..


"ภรรยาที่ดีจะทำเช่นนั้นได้อย่างไร จะปล่อยให้สามีมาปรนนิบัติรับใช้ เราทำไม่ได้หรอก ลูกหญิงที่พ่อแม่อบรมสั่งสอนมาดี ย่อมจะไม่นั่งนอนอยู่เฉยๆ ดีแต่ชี้นิ้วให้ผู้อื่นปรนนิบัติตน นี่แน่ะ ชูชก ถ้าท่านรักเราจริง ท่านจงไปหาบริวารมาปรนนิบัติรับใช้เราดีกว่า"



ชูชกได้ฟังดังนั้นก็อัดอั้นตันใจ ไม่รู้จะไปหาข้าทาสหญิงชายมาจากไหน นางอมิตดา จึงแนะว่า

"ขณะนี้ พระเวสสันดรเสด็จออกมาจากเมืองสีพี มาทรงบำเพ็ญพรตอยู่ในป่า พระองค์เป็นผู้ใฝ่ในการบริจาคทาน

ท่านจงเดินทางไปขอบริจาคพระชาลี กัณหา โอรสธิดาของพระเวสสันดรมาเป็นข้าทาสของเราเถิด"


ชูชกจึงไปทูลขอ พระโอรสธิดาเพื่อเป็นข้าช่วงใช้ของตน พระเวสสันดรทรงมีพระทัยยินดีที่จะทรงกระทำบุตรทาน

คือ การบริจาคบุตรเป็นทานเพื่อประโยชน์แก่ผู้อื่น

เมื่อได้ตัวพระชาลี กัณหา แล้วระหว่างเดินทางกลับบังเอิญผ่านไปหน้าที่ประทับพระเจ้าสญชัยทรงทอด พระเนตรเห็นพระนัดดาทั้งสองก็ทรงจำได้ จึงให้เสนาไปพาเข้ามาเฝ้า ชูชกทูลว่า พระเวสสันดรทรงบริจาคพระชาลีกัณหาให้เป็นข้าทาสของตนแล้ว

พระเจ้าสญชัยก็โปรดให้เบิกสมบัติท้องพระคลังมาไถ่ตัวพระนัดดาจากชูชก และโปรดให้จัดข้าวปลาอาหารมาเลี้ยงดูชูชก

ชูชกพราหมณ์เฒ่าขอทาน ไม่เคยได้บริโภคอาหารดีๆ ก็ไม่รู้จักยับยั้ง บริโภคมาจนทนไม่ไหว ถึงแก่ความตายในที่สุด